DPU Incoterms | Geleverd op plaats van lossing

DPU

In de internationale handel en logistiek vormen handelsvoorwaarden de kernprincipes die de verantwoordelijkheden, risico's en kosten van kopers en verkopers definiëren. Delivered at Place (DPU), een sleutelterm in de Incoterms 2020-systeem, heeft een directe impact op transactie-efficiëntie en risicomanagement. Dit artikel analyseert uitgebreid de kernbetekenis van DPU, de verdeling van verantwoordelijkheden, voor- en nadelen, toepasbare scenario's en veelgestelde vragen.

1Wat betekent DPU in verzendtermen?

DPU, een afkorting voor “Delivered at Place Unloaded”, is een nieuwe handelsterm die is geïntroduceerd door de Internationale Kamer van Koophandel (ICC) in Incoterms 2020, ter vervanging van DAT (Delivered at Terminal) in de editie van 2010. De kerndefinitie kan worden onderverdeeld in drie dimensies:

Kerninhoud

DPU, gecentreerd op het "lospunt op de aangewezen bestemming", betekent dat de leveringsverplichting van de verkoper pas wordt vervuld nadat de goederen zijn vervoerd naar de aangewezen bestemming van de koper (bijv. magazijn, fabriek, containerpark, enz.) en zijn gelost uit het transportmiddel (bijv. vrachtwagen, containerschip, vliegtuig). Vergeleken met andere Geleverd op plaatsvoorwaarden (bijv. DAP en DDP) is het belangrijkste kenmerk van DPU dat de verkoper neemt de verantwoordelijkheid voor het lossen op zichDit is ook het fundamentele verschil met DAP, dat 'alleen bezorging zonder lossen' biedt.

Toepassingsgebied

De DPU is van toepassing op alle vervoerswijzen, inclusief zee-, land-, lucht- en multimodaal transport. Of het nu gaat om levering per vrachtwagen in grensoverschrijdend wegtransport, levering in een havenmagazijn in de containervaart of levering in een vrachtterminal op een luchthaven in de lucht, de DPU verduidelijkt verantwoordelijkheden en is bijzonder geschikt voor complexe multimodale transportscenario's.

Risico-overdrachtsknooppunt

De risico-overdracht voor goederen wordt gedefinieerd vanaf het moment dat het lossen is voltooid. Vóór het lossen draagt ​​de verkoper alle risico's van schade, verlies of vertraging tijdens het transport. Zodra de goederen op de aangewezen bestemming zijn gelost, gaat het risico onmiddellijk over op de koper. Deze afbakening bepaalt direct de omvang van het risico dat zowel de koper als de verkoper dragen en vormt de belangrijkste wettelijke basis voor DPU-clausules.

2、DPU-overeenkomst: Verantwoordelijkheden van kopers en verkopers

Incoterms 2020 definieert duidelijk de rechten en verantwoordelijkheden van kopers en verkopers onder een DPU-overeenkomst, met inbegrip van belangrijke aspecten zoals transport, risico's, kosten en douaneafhandeling. De specifieke onderverdelingen zijn als volgt:

 Kernverantwoordelijkheden van de verkoper:

  • Transportregelingen en losverplichtingen: De verkoper is verantwoordelijk voor het afsluiten van het volledige transportcontract, van het vertrekpunt tot de aangewezen bestemming, het selecteren van de juiste transportmethode (bijv. vervoerder, transportroute) en het dragen van alle kosten en uitgaven die gepaard gaan met het lossen van de goederen op de aangewezen bestemming. Als de bestemming bijvoorbeeld de fabriek van de koper is, regelt de verkoper een vrachtwagen om de goederen bij de fabriekspoort af te leveren en huurt hij personeel in om de container te lossen.
  • Risico-aanname: De verkoper draagt ​​alle risico's van de goederen tijdens het transport totdat ze op de plaats van bestemming zijn gelost, inclusief vertragingen tijdens het transport, schade aan de goederen, verliezen veroorzaakt door overmacht, etc. Indien de goederen vóór het lossen door natuurrampen beschadigd raken, is de verkoper verantwoordelijk voor het aanvullen van de voorraad of voor compensatie.
  • Exportdouaneafhandeling en documentverstrekking: Verantwoordelijk voor het afhandelen van alle douaneprocedures die nodig zijn voor de export van goederen, waaronder exportaangiften, het verkrijgen van exportvergunningen, het verstrekken van commerciële facturen, cognossementen, paklijsten en andere belangrijke documenten om de legale uitvoer van goederen te waarborgen.
  • Omvang van de kosten: omvat de kosten voor de uitvoeraangifte bij de douane, volledige transportkosten, transportverzekering (niet verplicht, maar aanbevolen), loskosten op de plaats van bestemming, opslagkosten voor goederen tijdens transport, enz.; maar omvat niet de tarieven, belasting over de toegevoegde waarde en de kosten voor de invoeraangifte bij de douane die vereist zijn voor de inklaring van goederen bij de invoer.

Kernverantwoordelijkheden van de koper:

  • Bestemmingsaanduiding en informatievoorziening: De specifieke afleverbestemming moet vooraf duidelijk worden vermeld (nauwkeurig tot aan het lospunt, bijvoorbeeld 'Losplatform nr. 1, magazijn XX, industrieterrein XX, Pudong New Area, Shanghai') en de benodigde bestemmingsinformatie (zoals contactpersoon, omstandigheden op de losplaats) moet aan de verkoper worden verstrekt om vertragingen in de levering als gevolg van onduidelijke informatie te voorkomen.
  • Inklaring bij invoer en betaling van belastingen: De verkoper is verantwoordelijk voor de afhandeling van alle douaneformaliteiten voor de invoer van goederen, inclusief het indienen van invoervergunningen, het aangeven van invoerrechten en btw, en het betalen van invoerrechten, invoerrechten, inspectiekosten en andere gerelateerde belastingen en kosten. Dit is het belangrijkste verschil tussen DPU en DDP, waarbij de verkoper alle verantwoordelijkheden draagt ​​voor de inklaring.
  • Ontvangst en daaropvolgende verantwoordelijkheden: Nadat de goederen zijn gelost, moeten ze tijdig worden geïnspecteerd en geaccepteerd. Indien er schade of verlies wordt geconstateerd, moet ter plaatse een certificaat worden afgegeven; tevens zijn de risico's en kosten van de daaropvolgende stappen, zoals opslag en overslag van de goederen na het lossen, voor rekening van de klant.
  • Samenwerkingsverplichtingen: U moet met de verkoper samenwerken om de transportverbinding tot stand te brengen, door bijvoorbeeld tijdig de lostijd te bevestigen en te zorgen voor ondersteuning van de losplaats met apparatuur (zoals vorkheftrucks, kranen), enz. Als het lossen wordt vertraagd doordat de koper niet meewerkt, zijn de desbetreffende kosten voor rekening van de koper.

3Voordelen en nadelen van een DPU-overeenkomst

De voor- en nadelen van een DPU-overeenkomst zijn rechtstreeks afhankelijk van de onderhandelingspositie, de risicobereidheid en de zakelijke behoeften van beide partijen bij de transactie, als volgt:

Kernvoordelen:

  • Sterke controle op kopersrisico's: Kopers vermijden complexe internationale transportregelingen en ontvangen de goederen eenvoudigweg lokaal, wat de complexiteit van internationale logistiek aanzienlijk vermindert. Bovendien wordt het risico overgedragen na het lossen, waardoor aansprakelijkheidsgeschillen als gevolg van schade aan de goederen na aankomst maar vóór het lossen worden vermeden. Bij de import van goederen kunnen kleine en middelgrote ondernemingen bijvoorbeeld DPU gebruiken om grensoverschrijdende transportrisico's volledig over te dragen aan de verkoper, zodat zij zich kunnen concentreren op hun kernactiviteiten.
  • Verbeterde concurrentiekracht van de verkopersmarkt: Voor verkopers met een goed ontwikkeld logistiek netwerk kan het overnemen van transport- en losverantwoordelijkheden de aantrekkelijkheid van hun aanbiedingen vergroten. Vooral in markten waar kopers niet bekend zijn met internationale logistiek, kunnen DPU-clausules een onderscheidend concurrentievoordeel bieden en de orderconversie verhogen.
  • Duidelijke verdeling van verantwoordelijkheden en bevoegdheden: Incoterms 2020 zijn de losverantwoordelijkheid, de risicopunten en de kostenomvang van DPU duidelijk vastgelegd. Hierdoor worden veelvoorkomende geschillen, zoals 'onduidelijke losverantwoordelijkheid' en 'ambigue kostendeling', verminderd en worden de kosten voor contractonderhandelingen verlaagd.

 Belangrijkste nadelen:

  • De verkoper wordt geconfronteerd met hogere kosten en risico's: De verkoper moet de volledige transport- en loskosten dragen. Als er zich onverwachte situaties voordoen, zoals stijgende olieprijzen of havencongestie op de transportroute, kunnen de kosten de verwachtingen overtreffen. Als de goederen tijdens het lossen beschadigd raken (bijvoorbeeld schade aan de container door fouten bij de bediening van de kraan), is de verkoper aansprakelijk voor schadevergoeding.
  • Kopers staan ​​onder grote druk om de invoerdouane te passeren: Als de koper geen ervaring heeft met importdouaneprocedures of als het douaneproces in de regio waar hij gevestigd is ingewikkeld is (zoals in sommige ontwikkelingslanden), kunnen vertragingen bij de douaneprocedures ertoe leiden dat de goederen in de haven worden vastgehouden. Dit kan leiden tot extra liggelden en opslagkosten, die voor rekening van de koper zijn.
  • Beperkte flexibiliteit in transport: De verkoper is verantwoordelijk voor de transportregelingen en de koper kan niet zelfstandig de vervoerder of transportroute kiezen. Als de door de verkoper gekozen logistieke dienstverlener inefficiënt is, kan dit de levertijd van de goederen beïnvloeden, en de koper heeft hier geen directe controle over.

4Wanneer moet ik een DPU-overeenkomst gebruiken?

De toepasselijke scenario's van DPU moeten uitgebreid worden beoordeeld op basis van factoren zoals transportmodus, de capaciteiten van koper en verkoper, en de kenmerken van de lading. Hieronder volgen vier typische toepasselijke scenario's:

De koper mist internationale logistieke ervaring

Voor kopers zoals startups en kleine en middelgrote ondernemingen die niet over de middelen en ervaring beschikken om grensoverschrijdend te verzenden, kunnen DPU's complexe stappen zoals verzending en uitladen uitbesteden aan de verkoper. Hierdoor kunnen kopers zich volledig richten op de douaneafhandeling en de ontvangst van de goederen, wat de transactiedrempel verlaagt. Kleine retailers die bijvoorbeeld goederen uit het buitenland betrekken, kunnen voor DPU's kiezen om de risico's te vermijden die gepaard gaan met onbekendheid met internationale verzendvoorschriften.

Transacties gedomineerd door multimodaal of landtransport

Omdat de DPU toepasbaar is op alle transportmodaliteiten, is deze bijzonder geschikt voor scenario's zoals grensoverschrijdend wegvervoer en intermodaal spoor-wegvervoer. Zo kan de DPU bijvoorbeeld in grensoverschrijdend wegvervoer op de New Land-Sea Corridor worden gebruikt in combinatie met de TAOBH-reeks aanvullende termen om de verantwoordelijkheden en risico's van het lossen tijdens het wegvervoer duidelijk te definiëren. Bovendien omvat de DPU bij multimodaal transport, met name zeevracht en binnenlands vrachtvervoer, het losproces van de haven tot de eindbestemming, waardoor de versnippering van verantwoordelijkheden die gepaard gaat met gesegmenteerd transport wordt vermeden.

Vracht waarvoor speciale losapparatuur nodig is

Voor goederen zoals grote machines en zwaar materieel waarvoor gespecialiseerde losapparatuur nodig is (zoals kranen en hoogwerkers), kan een DPU de verkoper duidelijk de verantwoordelijkheid toewijzen voor het regelen en bedienen van de losapparatuur. Zo wordt voorkomen dat kopers de goederen niet kunnen ontvangen vanwege een gebrek aan apparatuur. Wanneer een fabriek bijvoorbeeld productielijnapparatuur importeert, zorgt de keuze voor een DPU ervoor dat de verkoper de kraan coördineert om het lossen te voltooien, waardoor geschillen bij de overdracht tot een minimum worden beperkt.

De koper verlangt levering op een vaste losplaats

Wanneer kopers willen dat goederen rechtstreeks naar een vaste locatie worden geleverd, zoals een productielocatie of magazijn, en daar worden gelost, is een DPU geschikter dan een DAP, die alleen op de locatie levert, maar de goederen niet lost. Een voedselverwerkend bedrijf vereist bijvoorbeeld dat grondstoffen rechtstreeks in het grondstoffenmagazijn van de fabriek worden gelost. Een DPU zorgt ervoor dat de verkoper het volledige leveringsproces voltooit, inclusief transport en lossen.

5、DPU FAQ's

Q1.Wat zijn de belangrijkste verschillen tussen DPU, DAP en DDP?

Alle drie zijn leveringsvoorwaarden op de plaats van bestemming, maar de belangrijkste verantwoordelijkheden verschillen aanzienlijk:
DPU versus DAP:DPU vereist dat de verkoper de verantwoordelijkheid draagt ​​voor het lossen, terwijl DAP vereist dat de koper de verantwoordelijkheid draagt ​​voor het lossen; het risico wordt overgedragen op de plaats van bestemming, maar de voltooiing van de levering van DPU wordt gemarkeerd als "na het lossen", terwijl die van DAP wordt gemarkeerd als "de goederen zijn afgeleverd op de plaats van bestemming, maar nog niet gelost".
DPU versus DDPBij DDP is de verkoper verantwoordelijk voor alle kosten, inclusief invoerrechten en tarieven, terwijl bij DPU de invoerrechten en belastingen voor rekening van de koper zijn. DDP vormt het hoogste risico voor de verkoper, terwijl DPU tussen DAP en DDP in zit.

Q2.Wie is verantwoordelijk als de goederen tijdens het lossen beschadigd raken?

Volgens de Incoterms 2020 draagt ​​de verkoper alle risico's totdat het lossen is voltooid. Indien de goederen tijdens het lossen beschadigd raken door onjuiste losprocedures die de verkoper heeft uitgevoerd (bijv. een defecte kraan) of problemen met het transport (bijv. een defecte laadbak), is de verkoper verantwoordelijk voor aanvulling van de voorraad of compensatie. Indien de goederen beschadigd raken door onbevredigende loslocaties die de koper heeft opgegeven (bijv. onvoldoende draagkrachtige ondergrond), is de koper verantwoordelijk.

Q3.Is de verkoper verplicht om een ​​transportverzekering af te sluiten in een DPU-overeenkomst?

Volgens de Incoterms 2020 zijn verkopers niet verplicht een transportverzekering af te sluiten, maar voor risicomanagementdoeleinden wordt dit wel aanbevolen. Als de goederen tijdens het transport beschadigd raken door natuurrampen of ongevallen, is de verkoper als enige verantwoordelijk voor het verlies. Als de koper zich zorgen maakt over de veiligheid van de goederen, kan hij de verkoper expliciet verzoeken om verzekeringsdocumenten in het contract te verstrekken.

Q4.Als er op de plaats van bestemming overmacht ontstaat en de lading niet gelost kan worden, hoe wordt de verantwoordelijkheid dan verdeeld?

Indien de goederen door overmacht, zoals aardbevingen of oorlog, niet op de aangewezen bestemming kunnen worden gelost, moet de verkoper de koper onmiddellijk op de hoogte stellen en bewijs van overmacht leveren. De verkoper kan worden vrijgesteld van of beperkt in zijn aansprakelijkheid voor vertraagde levering op basis van de overmachtsclausule in het contract. Beide partijen dienen te onderhandelen over een wijziging van de loslocatie of levertijd, en de extra kosten die hiermee gepaard gaan (zoals tijdelijke opslagkosten) worden doorgaans gezamenlijk door beide partijen gedragen.

V5. Wie betaalt de vertragingen die ontstaan ​​door vertragingen bij de inklaring van importgoederen?

Bij een DPU-overeenkomst is de koper verantwoordelijk voor de inklaring bij invoer. Indien de goederen in de haven worden vastgehouden doordat de koper de inklaringsformaliteiten niet tijdig heeft voltooid of onvolledige documenten heeft verstrekt, is de koper verantwoordelijk voor eventuele overliggelden, opslagkosten en kosten voor te late betaling. Indien de inklaring wordt vertraagd doordat de verkoper geen conforme exportdocumenten heeft verstrekt (bijvoorbeeld een handelsfactuur die niet voldoet aan de eisen van het land van invoer), zijn de kosten voor rekening van de verkoper.

Als u de details van andere incoterms wilt weten, kunt u terecht op Incoterms-gids [bijgewerkt 2025] met grafiek.

Deel het :

Laat een reactie achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd *