Stopień, w jakim źródło światła prezentuje kolor obiektu, nazywa się oddawaniem barw, czyli wiernością koloru. Źródło światła o wysokim oddawaniu barw lepiej oddaje kolor, a kolor, który widzimy, jest bliższy naturalnemu kolorowi. Źródło światła o niskim oddawaniu barw słabo oddaje kolor, a odchylenie koloru, które widzimy, jest również duże.
Dlaczego istnieje rozróżnienie między wysoką i niską wydajnością kolorów? Klucz leży w charakterystyce widmowej światła. Długość fali światła widzialnego mieści się w zakresie od 380 nm do 780 nm, czyli w zakresie czerwonego, pomarańczowego, żółtego, zielonego, zielonego, niebieskiego i fioletowego światła, które widzimy w widmie. Jeśli proporcja każdego światła kolorowego zawarta w świetle emitowanym przez źródło światła jest podobna do proporcji światła naturalnego, kolor widziany przez nasze oczy będzie bardziej realistyczny.
Ogólnie przyjmujemy wskaźnik oddawania barw jako charakterystykę oddawania barw. Standardowy kolor pod wpływem promieniowania standardowego źródła światła, wskaźnik oddawania barw jest ustawiony na 100. Gdy kod koloru jest oświetlony przez źródło światła testowego, wizualne zniekształcenie koloru jest wskaźnikiem oddawania barw źródła światła. Im większy jest wskaźnik oddawania barw, tym mniejsze jest zniekształcenie. Przeciwnie, im większe jest zniekształcenie, tym mniejszy jest wskaźnik oddawania barw. Wymagania dotyczące wskaźnika oddawania barw źródła światła są różne w różnych miejscach. W International Lighting Association wskaźnik oddawania barw jest ogólnie podzielony na pięć kategorii:
Kategoria RA zakres stosowania
1A: > 90 galerii sztuki, muzeów, drukarni i innych branż i miejsc
2B: 80-90 rodzin, restauracje, zaawansowana technologia tekstylna i podobne branże
2: 60-80 oświetlenie biurowe, szkolne i uliczne na zewnątrz
3: 40-60 fabryka przemysłu ciężkiego, oświetlenie uliczne na zewnątrz
4: 20-40 oświetlenie dróg zewnętrznych i niektórych miejsc o niskich wymaganiach